Diyarbakır dönüşü, iki hafta İstanbul’daydım.
Oğlum Can’la Galata’yı, Beyoğlu’nu gezdik.
Arkadaşım Nazım’la Üsküdar’ın serinliğinde yürüdük,
Boğaz’da yemek yedik.
Yalnız başıma Fatih’in sokaklarında dolaştım,
Unkapanı’nda geçmişe dokundum.
Sualtı Kemeri’nden geçerken,
1980’lerde yaşadığım, içimi burkan o anı geldi aklıma.
Ve o şiirsel yazım…
Onu sizlerle paylaşmak istedim.
SUÇLU KİM?
Ne pek ihtiyar,
Ne de genç sayılırdı…
Etine dolgun,
Kırk yaşlarında bir kadındı.
Sukemeri’nin altında,
Upuzun uzanmıştı;
Kendinden habersizdi.
Ellerinde, ayaklarında
Kir, pas ve yorgunluk vardı.
Şişmişti her yanı.
Saatte binlerce araç,
Ve insan geçiyordu
Sağından, solundan…
Biz de geçtik yanından,
Arkadaşımla beraber.
Unkapanı’na doğru geçerken araçla,
Gözüm ilişti kadına,
İçim ezildi bir anda, duygulandım.
Hırsımdan,
Eyvallah ki eyvallah dedim.
Yumruğumu vurdum dizime.
İnsanlık yerlerde sürünüyor!
Onlarca soru,
Zihnimde dönüp durdu:
Kimdi bu kadın?
Fakir miydi?
Türk mü, Kürt mü, Boşnak mıydı, Çerkes mi, Arap mı?
Yoksa zengin bir burjuva kadını mıydı?
Yanıt kendiliğinden doğdu zihnimde:
Hayır!
Zengin kadınlar bu hâle düşmez.
Onların;
Gülmesi, eğlenmesi,
Oynaşması, okşanması, okşaması,
Sevmesi, sevilmesi, sevişmesi,
Öpmesi, öpülmesi serbesttir.
Onlar için bunlar doğaldır;
Ayıp da sayılmaz.
Onlar bu hale düşmez!
Peki,
Kim olabilir bu kadın?
Tanımadığım ama
Canım gibi sevdiğim,
Uğruna mücadele ettiğim,
Bir emekçinin “avradı” mıydı?
Yoksa emekçilerin anası mı?
Kimler getirdi onu bu hâle?
Kaç adam geçti üzerinden,
Bu acımasız, bu sömürü düzeninde?
Kim bilir…
İçimden hayıflandım:
Kadınlarımız bu hâle mi düşecekti?
Diyerek, söylendim kendi kendime.
Sakinleşmeye çalışarak,
Sormaya, sorgulamaya devam ettim.
İnsanlar mı suçlu,
Yoksa düzen mi?
Ve vardım bir karara:
Hepimiz suçluyuz.
Suçlu, hem insan,
Hem de bu düzeni kuran,
Koruyan, savunan herkes!
Taksinin içinde,
Avazım çıktığı kadar bağırmak istedim.
Ama bağıramadım,
Taksi durdu.
Taksim’deydik…
Ali Haydar Üzülmez
18/08/1983
Kadınlara kıymayın efendiler(adamlar), cahilliğimizin kurbanı olan tüm kadınlar için. Önlerinde saygı ile eğiliyorum.